1.    BIJ MIJN OVERJAS. AANTEKENEN!

 Mijn leven lang heb ik in de overtuiging geleefd dat men een overjas het beste schetst als deze gedragen wordt. Toen ik inderdaad mijn geklede jas aan het tekenpapier wilde toevertrouwen, merkte ik dat het zicht op het onderwerp van studie niet optimaal is, als men er niet van een afstand naar kijken kan. Daarop vroeg ik mijn majordomus Schutte mijn jas aan te trekken. Hij had deze echter nog niet om zijn schouders gehangen, of elke allure was verdwenen.

Dit bracht mij tot de slotsom dat men zich tevreden moet stellen met de situatie waarin betreffend kledingstuk aan een knaapje hangt. Aldus mijn jas in luttele uren voor het nageslacht bewaard.

Henry II Fix dixit, 1817 A.D.